درآمد ملّی هر کشور به عنوان یکی از مهم ترین مشخصه های وضعیت اقتصادی از چندین عامل متأثر می گردد که سرمایه گذاری یکی از آنها است. مطالعه بر روی سرمایه گذاری و عوامل مؤثر بر آن جهت تغییر درآمد ملّی و افزایش آن چندی است که جـزو سیاست های اصلی دولت ها محسوب می شود. از جمله عوامل مؤثر بر سرمایه گذاری که می تواند توسط دولت نیز کنترل شود، مالیات است. در حقیقت دولت می تواند از طریق کنترل نرخ های مالیاتی بر سرمایه گذاری تأثیرگذار باشد. نتایج حاصل از برآورد مدل به روش Pool نشان می دهد که به طور کلی در سطح مناطقِ سه گانه طی بازه زمانی 14 ساله ( از سال 1373 لغایت 1386) پیوسته به طور معناداری رابطه معکوس بین مالیات و سرمایه گذاری وجود دارد . ولی در مرحله دوّم با ایجاد برش در دو مقطع قبل و بعد از اصلاح قانون، در دو منطقه پیشرفته صنعتی و کمتر صنعتی ملاحظه گردید که یک رابطه معنادار منفی وجود دارد امّا در منطقه عقب مانده صنعتی، پیوسته در دو مقطع زمانی، رابطه بی معنا وجود داشته و دارد . لذا پیشنهاد شده است که در سطح منطقه عقب مانده صنعتی از مشوّق های غیر مالیاتی و نیز با توجه به شرایط هر یک از استان ها از استراتژی و سیاست های مصداقی استفاده شود.