fa تحلیلی بر هموارسازی مالیاتی و پایداری سیاست مالی در اقتصاد ایران (نقش سرکوب مالی و منابع طبیعی) پژوهشي Research دو مسأله پایداری سیاست مالی و هموارسازی سیاست مالی در تئوری اقتصادی از اهمیت ویژه ای برخوردارند. از یک طرف بررسی های پایداری مالی الزام می کند که مخارج دولت در بلندمدت از طریق مالیاتها تأمین مالی شود. از طرف دیگر، هموار سازی مالیاتی اشاره به آن دارد که هزینه های مدیریتی و زیان اجتماعی تغییرات مالیاتها باید توسط دولت بهینه سازی (حداقل) شود. مقاله حاضر نیز با درنظر گرفتن این دو چالش مهم دولت، بدنبال بررسی وجود یا عدم وجود هموارسازی مالیاتی و پایداری مالی در اقتصاد ایران در دوره 1386-1350 می باشد. آزمون فرضیه هموارسازی مالیاتی در اقتصاد ایران، پس از تعدیل مدل بارو (1979) به گونه ای که شامل درآمدهای نفتی نیز بشود، نشان می دهد که عواملی مانند سرکوب مالی نقش مهمی در عدم توجه دولت به مساله هموارسازی مالیاتی داشته است. همچنین، بررسی های صورت گرفته با استفاده از تخمین زن FMOLS نشان می دهد که علی رغم فرضیه مبنی بر گرایش دولت برای به تعویق انداختن اخذ درآمدهای مالیاتی در ایران، این فرضیه را نیز بر اساس برآورد مدل مورد نظر و آزمونهای آماری می توان رد کرد. Increasing considerations on the sustainability of fiscal policy and tax smoothing hypothesis have been acquired a significant position in the theoretical background. On the one hand, the sustainability of fiscal policy requires convergence of government expenditure and its revenues in the long- run and on the other, tax smoothing indicates that the government should take action to minimize administrative costs and the welfare loss due to tax variations. So, this paper, by focusing on both challenges, aimed at investigating if the government had performed tax smoothing and/or fiscal policy sustainability in the sample period (1971-2008). After correction of the Barro's model (1979) to recover oil revenues and testing tax smoothing hypothesis, we recognized the financial repression as a main obstacle on the tax smoothing path. Also, our findings based on FMOLS method, in spite of imposing tax tilting condition to the model, reveal that the smart performing of tax tilting can be rejected. This result, i.e. no evidence of tax smoothing, provided a doubtful consequence about sustainability of fiscal policy in Iran’s economy. Therefore, using multicointegration approach, TARCH model and finally simultaneous equation system, we investigated the hypothesis of sustainability of fiscal policy. But outcomes show that there is no tract of sustainability between expenditure and tax revenues of government. Albeit, we can see a weak evidence of sustainability between government expenditure and total revenues. هموارسازی مالیاتی، پایداری سیاست مالی، سرکوب مالی، هم انباشتگی چند سطحی، FOMLS Tax Smoothing, Fiscal policy Sustainability, Financial Repression, multicointegration, FMOLS   79 104 http://taxjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-32&slc_lang=fa&sid=1 Ebrahim Rezaei ابراهیم رضایی e.rezaei@urmia.ac.ir 1003194753284600176 1003194753284600176 Yes Faculty Member of Economics, Urmia University عضو هیئت علمی دانشگاه ارومیه Aliakbar Khademijamkhane علی اکبر خادمی جامخانه khademij@gmail.com 1003194753284600177 1003194753284600177 No Head of Research Group, National Tax Administration (INTA) رییس گروه امور پژوهشی سازمان امور مالیاتی کشور