fa تجزیه و تحلیل قراردادهای دارای شرط پرداخت مالیات توسط انتقال گیرنده در نظام حقوقی ایران اقتصادی Economic پژوهشي Research <p dir="rtl">چکیده</p> <p><strong><span dir="rtl">بر اساس اصل آزادی قراردادها اشخاص در انعقاد قرارداداهای خود با هم دیگر&nbsp; آزاد هستند. لیکن این آزادی عمل در انعقاد قرارداد با دو محدو</span>د<span dir="rtl">یت&nbsp; قانون ، اخلاق و نظم عمومی همراه است . هر جایی که قرارداد خصوصی افراد با همدیگر با این دو محدودیت مواجه می شود این اصل آزادی انعقاد قرارداد قابلیت اجرایی نخواهد داشت و دولتها از چنین قراردادی حمایت نخواهند کرد. هر قراردادی ضمن اینکه بر اثر جاری شدن آثاری دارد که بر طرفین تحمیل میگردد از نظر حقوق عمومی اثاری دارد که از آثار آن دولت نیز منتفع می گردد وآنهم مربوط به مالیات و عوارض متعلق بر آن قرارداد است که این امر نیز یکی از آثار ناشی از قراداد می باشد. در قراردادهای که بین اشخاص منعقد میشود گاها مشاهد می گردد که طرفین قصد دارند این اثر اخیر الذکر را تحت تاثیر توافق خود به نحوی تغییر دهند.از مصادیق بارز این موضوع قراردادهایی است که پرداخت مالیات در آن ضمن شرط&nbsp; بر عهده طرفی که مودی مالیاتی محسوب نمی گردد گذاشته می شود. در&nbsp; نفوذ حقوقی این نوع قرارداد و شرط ضمن آن و عدم مخالفت با نظم عمومی تردیدی نیست . دولت (سازمان امور مالیاتی) به عنوان منتفع از چنین قرادادی به روش خاصی میزان مالیات متعلقه را محاسبه و مورد مطالبه قرار می دهد و اصراری بر مباشرت مودی اصلی در پرداخت مالیات ندارد.اختلاف بین دو طرف قرارداد در عمل به شرط در مراجع دادگستری قابل رسیدگی است.لیکن اختلاف طرفین با دولت در خصوص اعمال و اجرای این شرط دارای تبعات متفاوتی می باشد.کسی که مالیات قانونا بر عهده اوست و اصطلاحا مودی نامیده میشودو قانون اورا به عنوان تحصیل کننده درآمد می شناسد مکلف به انجام وظیفه قانونی خود می باشد و نمی تواند به استناد به&nbsp; شرط فیمابین خود با طرف قرارداد از انجام تکالیف قانونی و پرداخت مالیات امتناع نماید. در مقابل دولت نیز جهت مطالبه مالیات از کسی که شرط بر ضرر اوست با ابهام قانونی مواجه است و فقط در شرایط اجرای احکام مالیاتی و وصول می تواند به این گونه اشخاص مراجعه نماید</span></strong></p> <p><strong>Abstract</strong></p> <p>Based on freedom of contract principle, entities are free when signing contracts with each other. But this freedom of contract is limited with law, morals and general order. Whenever private contracts face with these limitations, the freedom principle takes no effect and therefore such a contract is not supported by government. When such a contract is concluded, it has some effects imposed on two contract&rsquo;s parties and from which government, as a third beneficiary party also benefits i.e. through collected taxes and levies. Sometimes in the contracts which are signed between two parties, it is observed that they intend to alter the latter effect by their agreement. The best example is the contract that includes the provision to tax one of the parties who is not the taxpayer (transferee). There is no doubt for legal penetration, its implied stipulation and public order opposition in this type of contract. Tax Administration as a beneficiary of such a contract calculates and collects the amount of set tax and it doesn&rsquo;t insist on the original taxpayer stewardship. The difference between the two contract parties in the provision to be taken effect is verifiable in the judicial authorities. But the dispute between the parties and government with regard to the enforcement of this provision has different implications.</p> مالیات , شرط پرداخت مالیات دیگری, شرط ضمن عقد.دولت منتفع ثالث Tax, Additional Tax Provision, Stipulation, Government Beneficiary Party 91 120 http://taxjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-77-2&slc_lang=fa&sid=1 Manouchehr Tavasolinaeeni منوچهر توسلی نائیینی 10031947532846002538 10031947532846002538 No Mostafa Baqeri مصطفی باقری 10031947532846002539 10031947532846002539 Yes