سید رضا نخلی*1 
، فریده خدادای2
، فریده خدادای2
1- دانشگاه تهران ، s.reza.nakhli65@ut.ac.ir
2- دانشگاه شهید بهشتی
2- دانشگاه شهید بهشتی
چکیده: (8 مشاهده)
هدف این پژوهش، شبیهسازی و ارزیابی اثرات سیاستهای مالی دولت در چارچوب مالیات بر مجموع درآمد اشخاص، با تمرکز بر تکانههای نرخ مالیات و معافیت پایه، در اقتصاد ایران است. بدین منظور، یک الگوی تعادل عمومی پویای تصادفی مبتنی بر پایههای خرد طراحی شده که در آن دو گروه خانوار ریکاردویی و غیرریکاردویی لحاظ میشوند. مدل با استفاده از دادههای فصلی اقتصاد ایران طی دوره ۱۳۷۰ تا ۱۴۰۲ و به روش بیزین تخمین زده شده است. نتایج شبیهسازیها نشان میدهد که افزایش نرخ مالیات بر مجموع درآمد، مصرف خانوارهای غیرریکاردویی را کاهش داده و همراه با افت سرمایهگذاری، علیرغم بهبود درآمدهای مالیاتی، به بروز اثرات رکودی منجر میشود. در شرایط معافیت مالیاتی اوراق قرضه دولتی، تمایل خانوارهای ریکاردویی به خرید اوراق افزایش یافته و کاهش کسری بودجه دولت تشدید میشود. همچنین افزایش معافیت پایه، در صورتی که نرخ بازده اوراق بالاتر از نرخ اجاره سرمایه باشد، موجب تقویت تقاضا برای اوراق و کاهش بیشتر کسری بودجه میگردد؛ در مقابل، زمانی که نرخ اجاره سرمایه بالاتر باشد، منابع به سمت سرمایهگذاری هدایت شده و آثار رکودی سیاست کاهش مییابد. در مجموع، نتایج نشان میدهد اصلاح معافیت پایه نسبت به افزایش نرخ مالیات، ابزار کارآمدتری برای بهبود پایداری مالی دولت است.
واژههای کلیدی: سیاست مالی، مالیات بر جمع درآمداشخاص، کسری بودجه دولت، مدل تعادل عمومی پویای تصادفی.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| ./files/site1/images/%D8%B3%D9%85%DB%8C%D9%85_%D9%86%D9%88%D8%B1.pngبازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
