نینا ملازینلی1 
، کاوه آذین فر*2 ، ایمان داداشی3
، کاوه آذین فر*2 ، ایمان داداشی3
1- گروه حسابداری، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
2- گروه حسابداری، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران. ،kaveh.azinfar@iau.ac.ir
3- گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه قم، قم، ایران.
2- گروه حسابداری، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران. ،
3- گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه قم، قم، ایران.
چکیده: (6 مشاهده)
مشارکت عمومی در پرداخت مالیات از جمله اهداف بنیادین تمامی سیستمهای مالیاتی است. حرکت به سوی مدیریت تمکین داوطلبانه رهیافتی است که به انگیزههای شهروندان توجه نموده و پیش از وقوع عدم تمکین، زمینههای آن را شناسایی نموده و اصل را بر پیشگیری قرار میدهد. هدف تحقیق حاضر مدلسازی تمکین مالیاتی است. نوع تحقیق کیفی-کمی است. جامعه تحقیق در بخش کیفی متخصصان و خبرگان در زمینه حسابداری و حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی ایران و سر ممیزین مالیاتی میباشد. در بخش کیفی از رویکرد دلفی فازی غیرخطی جهت شناسایی عوامل موثر بر تمکین مالیاتی بهره گرفته شد. 57 عامل از میان 144 عامل در قالب 11 مولفه اصلی اثرگذار بر تمکین مالیاتی در بخش کیفی شناسایی شدند. در بخش کمی اطلاعات 331 نفر از کارشناسان، مدیران، حسابداری و حسابرسی و ممیزین سازمان مالیاتی جهت بررسی عوامل شناسایی شده؛ در سه سطح تمکین مالیاتی بالا؛ متوسط و پایین مورد ارزیابی قرار گرفت. بر اساس نتایج شاخصهای 11 گانه در هر سه گروه؛ موجب بهبود سطح تمکین مالیاتی افراد گردید؛ اما این شدت اثرگذاری بر رفتار تمکین مالیاتی افرادی با سطح بالاتر قویتر است؛ این امر میتواند ناشی از رفتار نامتقارن و غیرخطی عوامل موثر بر تمکین مالیاتی باشد. در نتیجه پیشنهاد میگردد سازمان مالیاتی اقدام به شخصیسازی فرآیند اخذ مالیات به تناسب سطوح مختلف تمکین مالیاتی نماید.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| ./files/site1/images/%D8%B3%D9%85%DB%8C%D9%85_%D9%86%D9%88%D8%B1.pngبازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
